czwartek, 10 czerwca 2010
Nudzenie dalsze.
Pierwsze dwa rozdziały zalewałam łzami,później oglądałam obrazki i czytałam.Jest to bajka nie bajka ,opowiedziana Błękitnemu Chłopcu,napisana dla młodszych i starszych.Absolutnie nie zraził mnie słodko-egzaltowany styl.Książka ta została dalej dla mnie tajemnicą.Pewnie na grandę dziecinnieję ale lepsze jest to,niż nadymać się i mieć wszystko wszystkim za złe.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Magiczny Swiat poparty poezja wspomnien...
OdpowiedzUsuń na zawszeJestem Wzruszony, Sam wiem jak to jest mazyc , tesknic, wierzyc i dostac to czego sie tak dlugo oczekiwalo. Popadrawiam Goraco i prosze aby ta aura tych wspomien nigdy nie zagasla, bo czasami tylko wspomnienia pozwalaja nam uswiadomic jak bardzo ten Swiat i Ludzie sa wyjatkowi! Zapraszam do dalszych opowiesci!
Czy można poznać tytuł tej tajemniczej książki?czytałabym swoim dzieciom.
OdpowiedzUsuń na zawszepozdrawiam
Krysia
czekamy na ciąg dalszy, koniecznie!!!
OdpowiedzUsuń na zawszekasia
Znalazłam się na tym blogu całkiem nie przypadkowo. Siostra powiedziała mi o tym blogu, z kolei ta wiedziała od Ewy.
OdpowiedzUsuń na zawszeBardzo podoba mi się sposób w jaki pani pisze.
Z przyjemnością pochłonęłam wszystkie wpisy i z niecierpliwością czekam na dalsze ;-)
Serdecznie pozdrawiam.
Nana.